Blue Whales, Blue Skies: cruisevaart uitgenodigd om mee te strijden tegen walvisaanvaringen

Blue Whales, Blue Skies: cruisevaart uitgenodigd om mee te strijden tegen walvisaanvaringen

Al meer dan tien jaar werkt het Blue Whales Blue Skies-programma (BWBS) aan het verminderen van aanvaringen tussen schepen en walvissen langs de kust van Californië. Voor het eerst kunnen nu ook cruisemaatschappijen deelnemen aan deze inspanning.

Het programma werd in 2014 opgericht door de California Marine Sanctuary Foundation en vraagt schepen om vrijwillig hun snelheid te verlagen tot 10 knopen of minder in belangrijke walvishabitats tijdens piekperiodes van migratie. De wetenschap hierachter is eenvoudig: langzamer varende schepen geven walvissen meer tijd om uit te wijken, en een eventuele aanvaring bij lagere snelheid is vaker te overleven.

Wat minder eenvoudig is, is het overtuigen van een wereldwijde industrie om vrijwillig mee te doen. BWBS lijkt echter een aanpak te hebben gevonden die werkt, waar andere regelgevers jarenlang moeite mee hadden.

Waarom deze aanpak wel werkt

De National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) deed in 2007 al een eerste vrijwillige snelheidsaanvraag aan de scheepvaart, maar die werd grotendeels genegeerd. BWBS startte zeven jaar later met een andere strategie: transparantie, erkenning en een vorm van publieke druk, ondersteund door data.

Deelnemende bedrijven ontvangen prestatieoverzichten. Toppresteerders krijgen onderscheidingen, waaronder handgesneden houten walvisstaart-trofeeën die leidinggevenden trots in hun kantoor kunnen neerzetten.

Becca Tucker, directeur corporate engagement bij BWBS, zei dat de motivatie in de loop der jaren sterk is veranderd. In de beginjaren zagen enkele rederijen het programma als een manier om hun merk te versterken door zich te profileren als leiders in walvisbescherming.

De rol van cruiseschepen

Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van BWBS deden cruisemaatschappijen niet mee, vooral om technische redenen. Door de enorme stroombehoefte van cruiseschepen waren emissieberekeningen die voor vrachtschepen golden niet zomaar toepasbaar.

Het programma richt zich zowel op walvisbescherming als op luchtkwaliteit langs de kust, vooral in gemeenschappen die niet voldoen aan nationale luchtkwaliteitsnormen. Voordat cruisevaart kon worden toegelaten, onderzocht BWBS samen met partners hoe de emissies van cruiseschepen zouden veranderen bij een snelheid van 10 knopen.

Sommige schepen hebben zo’n hoge elektrische vraag dat ze bij lagere snelheid juist meer uitstoot kunnen veroorzaken wanneer ze langer in kustgebieden varen. BWBS werkte met Starcrest Consulting om typische cruiseschepen in de zones te analyseren en bevestigde dat er gemiddeld toch een netto luchtkwaliteitsvoordeel mogelijk was.

Daarmee werd deelname voor cruisemaatschappijen geopend, al blijft de vrijwillige deelname volgens Tucker nog beperkt. Het aanpassen van vaarschema’s voor passagiersschepen is complex, en sommige rederijen zijn terughoudender dan andere.

BWBS kiest bewust voor een geduldige aanpak. Alleen bedrijven die aan minimale deelnamecriteria voldoen worden genoemd, en alleen awardwinnaars worden publiekelijk gevierd. Voor rederijen die nog niet zover zijn, is de boodschap simpel: “Meld je aan, ontvang onze gratis maandelijkse rapportages en kijk hoe het gaat.”

AB 14 en de Californische koers

Het politieke landschap veranderde sterk toen gouverneur Gavin Newsom vorig jaar AB 14 ondertekende, waarmee BWBS een wettelijke basis kreeg om de snelheidsreductiezones uit te breiden. De huidige zones dekken nog niet alle belangrijke walvishabitats langs de kust.

De wet biedt geen extra financiering en creëert geen handhaving of verplichtingen. Wat het wel biedt, is institutionele geloofwaardigheid vanuit een van de grootste economieën ter wereld.

De vraag of het Californische model wereldwijd toepasbaar is, neemt Tucker serieus. De erkenning van de “zeer kosteneffectieve” voordelen van een volledig vrijwillig model kan het programma internationaal versterken.

Consumentendruk in de keten

BWBS heeft een ambassadeursprogramma opgezet dat verder reikt dan de scheepvaartsector. Consumentenmerken zoals Sonos, Peak Design en Who Gives A Crap sluiten zich aan en versterken de boodschap richting miljoenen klanten.

Bedrijven moeten samenwerken met minstens één deelnemende rederij om ambassadeur te worden, en toppresteerders krijgen extra erkenning. De waarde werkt beide kanten op: merken bereiken klanten die waarde hechten aan bescherming van natuur en gezondheid, terwijl BWBS profiteert van hun bereik.

Nu cruisemaatschappijen kunnen deelnemen, ziet Tucker ook passagiers als mogelijke drijvende kracht, vergelijkbaar met de druk die eerder vrachtschepen in beweging bracht. Veel reizigers willen weten hoe zij zelf kunnen bijdragen aan walvisbescherming.

Het wereldwijde perspectief

De uitdaging waar BWBS tegenaan werkt, is groot. Tucker zegt dat het grootste obstakel simpel is: er is meer financiering nodig.

In Californië werkt het model in ieder geval. Schepen varen langzamer, walvissen overleven ontmoetingen die anders fataal hadden kunnen zijn, en cruisemaatschappijen sluiten zich langzaam maar zeker aan.